برج آزادی

بنای آزادی از زمان گشایش آن در 1350 به اصلی ترین نماد شهر تهران و به نوعی مترادف با آن تبدیل شده است ، آثار به جا مانده از معماری پرشکوه گذشته به عنوان مهمترین مظهر و تجلی تمدن ایرانی ، همواره ایرانیان را به عشق ، غرور و خودباوری همراهی نموده و از این ور معماری و هنر های وابسته به آن همواره یکی از حلقه های قدرتمند تعلق خاطر ایرانیان به مام وطن را تشکیل داده است. بنایی که جذابیت محسور کننده اش به میزانی است که ناظر بیرونی نمیتواند در مواجهه با آن چشم از آن بردارد . ارزش های معمارانه این بنا تنها در تناسبات زیبا ، تلفیق هنرمندانه اجزای معماری دوره های تاریخی ، سنگ کاری دقیق و کم نظیر ،‌زیبایی رسم بندی بین دو قوس اصلی بنا ، رنگ آبی فیروزه ای به کار رفته در نما و بام و یا در تداوم طراحی نمای بنا به سطح میدان و ایجاد هماهنگی با بستر طرح خلاصه نمیشود ، این بنا هویت منحصر به فردی را به نمایش می‌گذارد.